A forma mais popular dechegar e facendo o camiño de Santiago a pe. O camiño de Santigo
Camiño Portugues: Presenta diversidade de rutas, dependendo do punto de orixen do peregrino en Portugal, pero o itinerario más conocido parte de Oporto e entra en España por Tui. A ponte internacional Valença do Miño-Tui facilitou el paso sobre el río Miño, que en algunas variantes aún se sigue haciendo en barca. Otras rutas portuguesas llegan a a frontera española por Chaves, Bragança e, xa en Galicia se une a Vía dA Prata.
O itinerario de 116 kilómetros recorre en Galicia: Tui – Porriño – Redondela (onde confluyen as outras rutas) – Caldas de Reis – Padrón – Santiago.
Camiño Francés: A ruta por excelencia presenta duas variantes, dependiendo do punto polo que entren os peregrinos dende Francia:
Chegados a Saint Jean Pied de Port (Francia), os peregrinos recorren en España 774 kilómetros atravesando as provincias de Navarra, La Rioja, Burgos, Palencia, León, Lugo e A Coruña. Para una media de 20-25 kilómetros diarios, solen emplegarse uns 30 días en chegar ao destino.
A ruta comezou a ser señalizada con flechas amarelas nos anos 80, grazas ao esforzo do párroco do Cebreiro, Elías Valiña, y da Asociación de Amigos del Camino de Navarra. A ese primer símbolo se superponen agora os mojones kilométricos e as señales institucionales das distintas rexions.
Roncesvalles – Pamplona – Puente La Reina – Estella – Logroño – Nájera – Santo Domingo de la Calzada – Burgos – Castrogeriz - Carrión de los Condes – Frómista – Sahagún – León – Astorga – Ponferrada y entran a territorio gallego por O Cebreiro – Samos – Sarria – Portomarín – Palas de Reis – Melide – Arzúa – Santiago de Compostela.
Camiño Aragonés:Entra dende Francia por Somport, territorio aragonés, e continúa polas provincias de Huesca, Zaragoza e Navarra ata arribar – tras 6 días e 167 kilómetros - a Puente la Reina, donde se une ao Camiño Francés.
Somport – Canfranc - Jaca – Sangüesa – Lumbier - Puente La Reina.
Camiño do Norte: Case inmediatamente despois do descubrimiento da tumba do Apóstol Santiago no siglo IX, os peregrinos comenzaron a seguir os camiños astur-galaicos para chegar a Santiago,
tendo en conta de que a meseta –pola que posteriormente sería trazado o Camiño Francés– estaba aún ocupada pola invasión musulma. A ruta permitía a los peregrinos, llegados por tierra dende Francia o desembarcados nos portos vascos, cántabros e galegos, enlazar a tradicional visita ao Salvador na Catedral de Oviedo ou continuar pola costa asturiana ata a ría do Eo. El itinerario transcurre por:
Hendaya - Donosti – Zarautz – Guernika – Bilbao – Laredo – Santander – Santillana del Mar – Comillas – Llanes – Ribadesella; a partir de aquí, duas variantes: interna, por Oviedo (onde enlaza co Camiño Primitivo) o costera, por Avilés y Luarca, ata entrar en Galicia por Ribadeo – Mondoñedo – Vilalba – Sobrado – Santiago.
Camiño primitio: Os primeiros devotos procedentes de Oviedo, a capital do reino astur, seguiron para o seu desplazamento a antigua ruta que, según a tradición, condujo ao rey Alfonso II el Casto ata a tumba do Apóstol, no primeiro terzo do siglo IX.
Esta ruta de Oviedo a Santiago foi itinerario seguro e frecuentado ata ben entrado o siglo X, cando se consolida o actual Camiño Francés dende León, a nova capital do Reino. Pero, aún despois, siguiu sendo una importante alternativa, especialmente polo valor espiritual que se otorgaba a visita da Cámara Santa de San Salvador de Oviedo, así como a catedral de Lugo, coa sua exposición permanente do Santísimo.
Oviedo – Tineo – Grandas - A Fonsagrada –Lugo – Palas de Reis – enlace co actual Camino Francés.
Camiño Ingles: Os peregrinos europeos que viajaban no barco ata as costas do norte peninsular, especialmente os británicos, desembarcaban en A Coruña o Ferrol para dirigirse a Compostela. As rutas son:
Camiño Ingles: Os peregrinos europeos que viajaban no barco ata as costas do norte peninsular, especialmente os británicos, desembarcaban en A Coruña o Ferrol para dirigirse a Compostela. As rutas son:
Ferrol – Pontedeume – Miño – Betanzos – Abegondo – Ordes – Santiago. A Coruña – Culleredo – Cambre – Carral – Ordes – Santiago.
Vía de la Plata: A Vía da Prata e a ruta xacobea de mayor recorrido, como prolongación da calzada romana que cruzaba de sur a norte el oeste peninsular para comunicar as cidades de Emerita Augusta (Mérida) con Asturica Augusta (Astorga). Tras a conquista de Sevilla e Córdoba no siglo XIII, esta vía sur-norte foi reutilizada espontáneamente polos peregrinos xacobeos procedentes de Andalucía e Extremadura. Alguns continuaban ata Astorga, enlazando co Camino Francés. Outros tomaban o camiño a Compostela pola desviación de Puebla de Sanabria a Ourense, que facía o trayecto mais curto e rectilíneo, mentras que outros atravesaban o noreste de Portugal e entraban polo sur da provincia ourensá cara Verín.
Itinerario xacobeo do mar de Arousa e rio Ulla: Esta ruta marítimo-fluvial pola Ría de Arousa e o río Ulla conmemora a chegada a Galicia, por mar, do corpo do Apóstol Santiago a terra da sua propia peregrinación evanxélica. Según a tradición, a barca entraría pola ría e remontou o río Ulla, arribando a cidade romana de Iria Flavia (Padrón), como recorda hoxe unha procesión marítimo-fluvial que arriba a Pontecesures e Padrón.
Sanxenxo - O Grove – Cambados – Vilanova y Vilagarcía de Arousa – Catoira - Pontecesures – Padrón – Santiago; o entrando por Ribeira - A Pobra – Boiro – Rianxo – Pontecesures.
Camiño a Finisterre: Se todos os caminos teñen a sua meta en Santiago, o Camiño al Finisterre (o antiguo ‘fin do mundo’) e o único que toma a cidade santa como orixen. A visita do Santo Cristo de Fisterra e o Santuario de A Barca, en Muxía, en medio do impresionante paisaxe dos antigos confines terráqueos –finis terrae- e un ritual que seguen moitos peregrinos como remate da peregrinación xacobea.
Santiago – Negreira – Mazaricos – Vimianzos - Dumbría – Cee – Corcubión - Fisterra – Muxía.
No hay comentarios:
Publicar un comentario