Catedral de Santiago

O monumento mais visitado de Santiago de Compostela e a Catedral de Santiago.
A Catedral de Santiago ten varias partes para visitar: intarior, Portico da Gloria, altar maior, o Botafumeiro, exteriores, Museo da Catedral, claustro, cripta, cubertas da catedral e un descenso ao cemiterio.
Principais lugares a visitar
Interior: Seguindo o modelo francés das igrexas de peregrinación románicas, o espazo interior da Catedral de Santiago organizase sobre a tradicional planta de cruz latina con tres naves por brazo. A nave principal mide de Oeste a Este uns 94 metros de largo no interior e no transepto, moito maior do habitual nas igrexas de peregrinación, alcanza os 63 metros de Norte a Sur, unhas dimensiones que convirten a esta catedral no maior templo románico de España. A altura máxima das naves e de 20 metros e chega a 32 na cúpula.

A nave central está cuberta por unha bóveda de cañón e as laterais por bóvedas de arista. Os volumes  distribuyense sobre elegantes arcos de medio punto, coronados por unha tribuna que recorre o tramo longitudinal do templo e continúa polos brazos do cruceiro e o deambulatorio. Este triforio otorga as naves unha esbeltez e unha claridade inusuales nos otros templos románicos da época.
Na  cabeceira, un deambulatorio rodea o altar maior coa finalidade de facilitar o acceso dos fieis e peregrinos as capillas radiais, por unha parte, e as reliquias que  conservanse no  mausoleo subterráneo, por outra.
Podes ver:Capillas da nave principal, capillas da girola e as capillas do crucero.

O Portico da Gloria: A entrada oeste da Catedral rematouse no ano 1188 coa obra cumbre da escultura románica: o Pórtico da Gloria. Este soberbio conjunto de tres arcos, esculpido polo Maestro Mateo en sólo 20 anos. Más de 200 figuras de granito, tan vívidas e expresivas como non se  representaran nunca na Edad Media, interaccionan como nun cadro animado para componer un mensaxe teológico centrado na Salvación do Home.

O Pórtico, ademais, debe ser entendido como un conxunto simbólico da Jerusalén Celeste formado pola cripta inferior, o propio pórtico de tres arcos e a galería da tribuna, na parte superior do templo, equivalentes a  Terra, o Xuicio Final e a Gloria.                                                                                                                                                                                                           O Portico da Gloria esta formado por: Arco central e os arcos lateraies

Altar Maior: O altar maior da mostra da fastuosa intervención da arquitectura barroca na Catedral románica. Para ‘adecentar’ o antiguo altar do s. XII,  rodeóuse de 36 columnas salomónicas redoradas e cubertas de pámpanos. Finalmente  sustituyiuse o altar románico polo actual platal barroco.

O esplendor do altar maior aumentó cando  añadieronse as rexas,  policromaronse as bóvedas e  pavimentouse o conxunto en mármol. O traballo de Peña de Toro  completouse polo maestro Domingo Andrade, con madeiras douradas, mármores, jaspes e prata; e polos órganos do s. XVIII, decourados por Miguel de Romay. Da cúpula octogonal poden verse colgar, frente ao altar, a corda e o sistema de poleas ideado no s. XVI para poñer en marcha o famoso Botafumeiro.

O Botafumeiro: O Botafumeiro é o enorme incensario usado dende a Idade Media como instrumento de purificación de unha catedral na que se apiñaban as multitudes. Hoxe, 800 anos despois, segue maravillando a os presentes cando, tras a Comunión, sona o Himno do Apóstol nos órganos barrocos e este portento da física comenza o seu asombroso recorrido pendular frente ao altar maior, para elevarse ata case rozar a bóveda do transepto.

Para ponerlo en movemiento  necesitanse oito homes, chamados ‘tiraboleiros’, que o traen da Biblioteca cargado de incienso e carbón. Tras atarlo a  maroma que pende frente ao altar maior con tres grosos nudos,  bombeano tirando con forza e precisión cando atopase no punto mais baixo do seu recorrido. De esta forma o Botafumeiro alcanza en so minuto y medio unha velocidade de 68 kilómetros por hora e chega a formar un ángulo de 82 grados sobre a vertical, describindo un arco de 65 metros de amplitude ao largo do transepto. Son en total 17 ciclos de vaivén que deixan nos espectadores un recordo para toda a vida.

Exteriores: o exterio dividese en catro prazas: A praza do Obradoiro, a praza de Praterias, a praza da Quintana, a praza da Inmaculada.                                                                                                                                                                                            A praza do Obradoiro: conten a fachada do Obradoiro, a escalinata, a Cripta e o Claustro,                                                        A praza de Praterias: conten a fachada de Praterias, a torre do reloxo e o lienzo do claustro.                                                      A praza da Quintana:conten a cabecaira e a Porta Santa.                                                                                                                   A praza da Inmaculada: conten a fachada da Azabacheria.

Cubertas: Tras o ascenso polas estreitas escaleiras da torre, aparecen as impresionantes cubertas escalonadas da Catedral, que  recorrense en toda a su extensión. Este ceo de pedra ofrece a oportunidade única de entender as distintas etapas de construcción do templo; tener as suas torres, cúpulas e pináculos ao alcance da man e gozar de inmejorables perspectivas sobre as plazas monumentais. A case 300 metros de altitude, a 30 metros por encima da Plaza do Obradoiro e con un campo de visión de 360 graos, a mirada deslizase polos tellados e  perdese nos montes circundantes nunha visión inolvidable.